ซิโมน่า จิโอลี่ บทบาทนักกีฬาในตำนาน, คุณแม่ และรุ่นพี่

ซิโมน่า จิโอลี่ ส่วนสูง 185 เซนติเมตร ตำแหน่งบล็อคกลาง หนึ่งในแก๊งค์ “คุณป้ามหาภัย” ที่แฟนวอลเลย์บอลไทยชอบเรียก ในช่วงเวลาที่เธอติดทีมชาติยุครุ่งเรืองของอิตาลี เธอได้แชมป์ World Grand Championship(2009) 1 สมัย แชมป์ยุโรป(2007,2009) 2 สมัย แชมป์ World Cup(2007,2011) 2 สมัย ในช่วงติดทีมชาติ เธอแข่งให้กับอิตาลีกว่า 300 แมตช์ ปี 2008 เธอเป็นคนแรกของทีมชาติอิตาลีที่ไปเล่นต่างประเทศ ขณะที่ปัจจุบัน 8 ใน 14 คนของทีมชาติอิตาลี กระจายไปเล่นในต่างประเทศกันหมด และแม้ว่าตอนนี้เธอดูเหมือนจะหยุดตำนานทีมชาติของเธอแล้ว แต่เธอยังคงสร้างตำนานในระดับลีคอาชีพต่อไป ปีนี้เธอเล่นให้กับทีม Montichiari ด้วยวัยที่จะขึ้น 40!

ถึงตอนนี้ไม่ใช่แต่เรา แต่สื่ออิตาลีเองก็ยังสงสัยว่าด้วยอายุขนาดเธอแล้ว ทำไมยังคงรักษาร่างกายได้ฟิต แถมยังมีจิตใจสู้ตายไม่ยอมแพ้น้องๆรุ่นหลัง เธอกล่าวกับสื่อว่าเธอเป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่ง เธอยังกระหายในการเล่นวอลเลย์บอลและไม่รู้สึกอิ่มกับการคว้ารางวัล “อายุ 37 มันก็แค่ตัวเลข คุณมาดูสภาพร่างกายของฉันนี่ แล้วจะเข้าใจว่าทำไม”

ความทรงจำของเธอ

ยังจำความรู้สึกและอารมณ์ของโอลิมปิกที่ผ่านมาได้อยู่ไหม?
มันค่อนข้างจะผสมปนเปกัน โอลิมปิกเป็นมหกรรมกีฬาที่นักกีฬาทุกคนอยากเข้าร่วม เราต้องมีความมุ่งมั่น แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ

           ปี 2011 คุณแพ้ให้กับตุรกีในการชิงที่ 3 จากนั้นก็สามารถคว้าแชมป์ World Cup ได้ในปีเดียวกัน ถือเป็นการแก้ตัวที่เหนือคาดหมาย อะไรคือจุดเปลี่ยนตรงนั้นแล้วอะไรที่ทำให้คุณมีความเข้มแข็งลุกขึ้นมาสู้เพื่อโอลิมปิก 2012?
กีฬาก็เป็นแบบนี้เสมอ มีทั้งโชคดีและโชคร้าย เช่นเดียวกับชิงแชมป์ยุโรปปีนั้น ทุกอย่างจำเป็นที่จะต้องสมบูรณ์ที่สุด อาการเจ็บป่วยเล็กน้อย หรือแม้แต่ความผิดพลาดนิดๆหน่อยๆ ก็มีผลเป็นอย่างมาก เมื่อเราแพ้สิ่งที่เราทำได้คือมองไปข้างหน้า และแชมป์ World Cup ก็คือข้อพิสูจน์

            ปี 2006 ถือเป็นจุดเปลี่ยนของอาชีพคุณ เป็นปีที่คุณให้กำเนิดลูกชาย แล้วก็ยังสามารถกลับมาแข่งขันได้อีกอย่างรวดเร็ว จนวงการเค้าแซวกันว่าคุณ “คลอดเร็วแข่งเร็ว” แถมเมื่อคุณกลับมา คุณกลับทำผลงานได้ดีกว่าเดิมซะอีก
มันก็จริงนะ การพักฟื้นหลังคลอดมันเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แค่หนึ่งเดือน ฉันก็กลับมาฝึกต่อได้ ครอบครัวคือพละกำลังของฉัน ลูกชายคือสิ่งที่สวยงาม เป็นความภูมิใจที่สุดในชีวิตของฉัน ปี 2006 คือปีของเขา ในขณะที่ปี 2007 ฉันคว้าเหรียญทองชิงแชมป์ยุโรปและ World Cup ได้ มันมีอะไรคล้ายๆกันกับชิงแชมป์ยุโรปปี 2009 และ World Cup ปี 2011

คุณเป็นคนหนึ่งที่สนับสนุน โล บิแอนโก้เป็นกัปตันทีมในการแข่งขันโอลิมปิก อะไรคือเหตุผลของคุณ?
ฉันมีรายชื่อคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้อยู่หลายคน ในขณะที่ฉันอยู่รัสเซีย ฉันส่งวิดีโอมาให้โค้ชเพื่อบอกว่าฉันสนับสนุนเธอ เธอเป็นเพื่อนร่วมห้อง เป็นเพื่อนที่ดีนอกสนาม ตัวเธอเองก็เป็นสัญลักษณ์ของวงการวอลเลย์บอลอิตาลี เธอสมควรได้รับการจดจำ ดังนั้นฉันคิดว่ามันเหมาะสม

การแข่งขันลีคและแชมป์เปี้ยนลีค มีชัยชนะครั้งไหนที่โดดเด่นกว่าครั้งอื่นๆ?
ทุกๆชัยชนะมีเรื่องราวในตัวของมันเอง ทั้งการฝึกและชีวิตที่นักกีฬาทุกคนลงทุนไป ชัยชนะช่วยชดเชยให้กับสิ่งที่เราเสียสละไป  ดังนั้นทุกชัยชนะจึงมีความแตกต่างกัน สำหรับฉันแล้วมันเหมือนกับเป็นน้ำตาลโรยหน้าเค้กที่ทำให้การแข่งขันปีนั้นๆมีค่ามากยิ่งขึ้น

ปี 2008 คุณออกไปเล่นให้กับสโมสรต่างประเทศอย่าง Dynamo Moscow ทีมของคุณได้แชมป์ลีครัสเซียและได้รองแชมป์สโมสรของยุโรป
การออกไปเล่นที่รัสเซียถือเป็นประสบการณ์ใหม่ ที่นี่มีระบบการฝึกซ้อมที่แตกต่างจากอิตาลี การปรับตัวคือสิ่งสำคัญ การมาเล่นในต่างประเทศทำให้ฉันสามารถตั้งเป้าหมายใหม่ได้ หลังจากที่ลำบากในช่วงแรกๆ การได้เข้าไปเล่นถึงรอบชิงชนะเลิศเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

หลังจากที่เล่นในลีครัสเซียได้สามปี ช่วงปี 2010-11 ทีมไดนาโม มอสโกมีผู้เล่นต่างชาติจำนวนมากทำให้คุณไม่ได้ลงเล่นในทีม คุณรับมือกับมันอย่างไร?
ที่จริงมันเป็นกฎของสมาคมวอลเลย์บอลที่นั่นเอง ที่จำกัดไม่ให้มีนักกีฬาต่างชาติมากเกินในสนาม และเนื่องจากนักกีฬาต่างชาติอีกคนเป็นมือเซ็ตที่ค่อนข้างจำเป็นกับทีม ฉันจึงทำอะไรไม่ได้ ฉันไม่คุ้นเคยกับการนั่งข้างสนามหลายๆแมตช์ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยอมรับได้ ความรู้สึกของฉัน เพื่อพัฒนาศักยภาพเราควรได้ลงเล่นอยู่บ้าง ฉันยอมรับตรงๆว่าบางคนอาจไม่คิดแบบนั้น แต่ฉันคิด ฉันจำเป็นต้องได้ลงสนาม ดังนั้นฉันจึงย้ายสโมสรปลายฤดูกาล มาเล่นให้กับ Conegliano

วอลเลย์บอลของรัสเซียแตกต่างกับอิตาลีมากไหม? คุณรับมือกับความหนาวยังไง?
ที่รัสเซียเราเน้นไปที่จำนวนของการฝึกฝน รูปแบบการฝึกก็แตกต่างกัน เทียบกับอิตาลี การดำเนินชีวิตค่อนข้างต่างกันมาก รัสเซียมีเสน่ห์ในแบบตะวันออกที่ฉันปฏิเสธไม่ได้ ส่วนเรื่องอากาศหนาว อย่าเพิ่งไปเชื่อมันมาก ฉันไม่เห็นว่าจะหนาวกว่าที่อิตาลีตรงไหน

หลังจากนั้นคุณก็มีลูกชาย คุณรับมือกับเรื่องนี้ยังไง?
ต้องใช้คำว่า “การเสียสละ” มันเป็นเรื่องยาก แต่โชคดีที่สามีของฉันเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก แทบจะทันทีที่เขาทำได้ เขาก็สละเวลาเข้ามาดูแลกาเบรียล ที่จริงฉันพาลูกไปรัสเซียกับฉันก็ได้ แต่เพื่อตัวเด็กเอง ฉันจึงตัดสินใจให้ลูกอยู่ที่อิตาลีดีกว่า ฉันยอมรับว่ารู้สึกเจ็บปวดที่อยู่ไกลลูก แต่นี่คืออาชีพของฉัน และทุกสิ่งที่ฉันทำก็เพื่ออนาคตของเขา

หลังจากนั้นคุณก็ไปเล่นที่ลีคของตุรกี
ใช่แล้ว ฉันย้ายไปเล่นกับกาลาทาซาเรย์ที่อิสตันบูล ซึ่งฉันคิดว่าเป็นหนึ่งในลีคที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก นักกีฬาต่างชาติล้วนแต่เป็นนักกีฬาชั้นนำของโลกทั้งนั้น แต่ที่จริงก็เหมือนเป็นลีคอิตาลีเล็กๆนะ เพราะโค้ชที่นั่นส่วนมากก็เป็นชาวอิตาเลี่ยน การได้ไปเล่นที่ตุรกีถือเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมมาก

ต่อมาคุณก็กลับมาที่อิตาลีอีกครั้งกับสโมสร Frosinone เพราะอะไร?
การกลับมาอิตาลีเป็นเพราะเหตุผลด้านครอบครัว ฉันรู้สึกว่าควรอยู่ใกล้บ้านบ้าง พอสโมสรนี้ยื่นข้อเสนอเข้ามาฉันจึงไม่ลังเลที่จะตอบรับ

ในฐานะทีมชาติ คุณถือเป็นดาวดวงหนึ่งของทีม คุณเล่นมามากกว่า 300 แมตช์ ได้เหรียญทองมากมาย รวมถึงรางวัลส่วนบุคคลด้วย ยังมีอะไรอีกบ้างไหมที่ในใจคุณอยากสร้างตำนานแต่ยังไม่ได้ทำ?
ไม่มีนะ เวลาเราใส่เสื้อทีมชาติสีน้ำเงินแล้วเอาชนะได้ มันคือชัยชนะของคนที่เชียร์เราด้วย ความรู้สึกนั้นจะคงอยู่ในใจพวกเขาเสมอ แม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านมาแล้ว แต่ความประทับใจก็ยังคงอยู่และแต่ละครั้งชัยชนะจะให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป

บทบาทคุณแม่

ในฐานะแม่ คุณเคยกลัวบ้างไหมว่าการเป็นแม่คน จะมีผลต่อร่างกายและอาชีพกีฬาของคุณ
ไม่ ฉันไม่เคยกลัวเลย ที่จริงฉันไม่ได้ตั้งใจจะมีลูกในช่วงเวลานั้น แต่เมื่อรู้ว่าตั้งครรภ์ ฉันก็หยุดเล่นไปหนึ่งปี ในช่วงเวลานั้นฉันรู้สึกกังวลเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะได้กลับไปแข่งอีก เมื่อคลอดลูกแล้ว ฉันไม่ได้คิดอย่างอื่นเลย นอกจากอยากกลับไปฝึกร่างกายให้สมบูรณ์และกลับมาเล่นได้เหมือนเดิม

หลังจากเป็นคุณแม่แล้ว ปฏิกิริยาของเพื่อนร่วมทีมและแฟนๆวอลเลย์บอลเป็นอย่างไร
25 วันหลังออกจากโรงพยาบาล ฉันก็เริ่มฝึกสองในสามของการฝึกปกติ บางคืนฉันก็ไม่ค่อยได้นอนเพราะต้องดูแลลูก ในขณะเดียวกันการฝึกก็ต้องเป็นไปตามที่วางแผนไว้ ฉันโชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากทั้งครอบครัวและทีมของฉัน ฉันแข็งแกร่งขึ้นจากการก้าวผ่านความลำบากที่ฉันก็ไม่แน่ใจว่า ณ วันนี้ฉันจะสามารถทำได้อีกไหม

มันไม่ง่ายเลยที่คุณจะมีครอบครัว แต่ก็ต้องแยกออกไปเล่นลีคอาชีพไกลบ้านเป็นเวลาหลายเดือน คุณจัดการกับตัวเองยังไง?
ตอนที่ฉันออกจากบ้านฉันรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก แต่ฉันโชคดีที่ฉันมีสามีดีมากๆ มันทำให้ฉันสามารถจัดการกับสองเรื่องในเวลาเดียวกันได้ กาเบรียลก็เป็นเด็กดี ไม่งอแง เขาอยู่กับครอบครัว และเติบโตมาด้วยความรัก

เดาว่าสามีกับลูกไม่ได้ไปเยี่ยมคุณบ่อยนัก เทคโนโลยีอย่าง Skype หรืออินเตอร์เน็ตช่วยได้บ้างไหม?
มันช่วยได้ในระดับนึง และทำให้ฉันได้ข่าวคราวอยู่เสมอ

สำหรับคนทั่วไปแล้ว การเล่นกีฬาทำให้เราผ่อนคลายลืมความเครียดจากการทำงาน แต่สำหรับคุณที่มีงานเป็นกีฬาอยู่แล้ว คุณมีวิธีไหนที่คลายเครียดจากเรื่องนี้บ้าง โดยเฉพาะยิ่งในช่วงโอลิมปิก?
ครอบครัวเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันหายเครียด ฉันไม่ค่อยมีเวลาว่างเท่าไหร่ แต่เมื่อฉันว่าง ฉันจะทุ่มเทตัวเองให้กับลูกชายและสามี เพื่อทำหน้าที่แม่ที่ดี โดยไม่ได้นึกถึงอย่างอื่นเลย ส่วนช่วงโอลิมปิก ฉันทุ่มเทให้กับชัยชนะ ฉันไม่ได้คิดอย่างอื่นเลย

คุณเคยบอกว่าอยากให้ลูกชายเป็นนักวอลเลย์บอลเช่นกัน คุณยังคิดแบบนั้นอยู่ไหม?
มันเร็วเกินไปที่จะบอกในตอนนี้ว่ากาเบรียลอยากเป็นอะไรในอนาคต ในความจริงถ้าเค้าค้นพบว่าชอบอะไร เขาก็ควรจะทำสิ่งนั้น แต่ถ้าเขาชื่นชอบทางกีฬาละก็ ฉันคงจะดีใจมาก

คุณคิดว่ากีฬามีผลต่อพัฒนาการของเด็กไหม?
ที่จริงแล้ว เราอาจไม่รู้สึก แต่กีฬาช่วยกระตุ้นจิตใจ ให้เรามีสมาธิและตื่นตัวเตรียมพร้อมกับกลยุทธ์ของคู่ต่อสู้อยู่ตลอดเวลา มันช่วยพัฒนาระบบประสาทในสมองได้เป็นอย่างดี

บทบาทรุ่นพี่

อะไรคือความรู้สึกครั้งแรกที่เข้ามาในทีม Montichiari?
ฉันค่อนข้างแปลกใจที่ในห้องแถลงข่าวมีวัยรุ่นจำนวนมาก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของฉันเพราะฉันอยู่ในวงการนี้มาหลายปีแล้ว ฉันยังคงชอบที่จะมีเป้าหมายใหม่ สร้างประวัติศาสตร์ใหม่ ฉันจะใช้ประสบการณ์ที่มีเพื่อทีมอย่างเต็มที่ เมืองนี้และแฟนๆสมควรได้รับชัยชนะ

สโมสรนี้ไม่เคยคิดว่าจะได้นักกีฬาชื่อดังเช่นคุณ วันที่ลงแข่งมีแฟนๆวอลเลย์บอลจำนวนมากสนใจเข้าชม มันเป็นเพราะชื่อเสียงหรือพวกเค้าอยากเห็นความสามารถของคุณรึเปล่า?
ฉันไม่รู้เลย พวกเขามานั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ทีมของเราตื่นเต้นกันมาก

ในฐานะรุ่นพี่คุณจะทำหน้าที่อะไรในทีมบ้าง?
ฉันว่าฉันคงไม่ต้องสอนรุ่นน้องหรอก พวกเธอมีความกระตือรือล้นเต็มที่ บางอย่างที่พวกเธอกล้าทำ ในวัยฉันยังต้องคิดแล้วคิดอีก สิ่งที่ฉันทำได้คือนำประสบการณ์ลงมาช่วยทีม แน่นอนว่าความกระตือรือล้นของพวกเธอมีส่วนช่วยกระตุ้นจิตใจฉันไปด้วย

คุณอยู่ร่วมทีมกับน้องๆแล้วรู้สึกยังไง
พวกเราหัวเราะกับเรื่องตลกที่ต่างฝ่ายเล่า มันเป็นเรื่องปกติของทีมทั่วไป อายุที่แตกต่างไม่ใช่ประเด็นใหญ่อะไรโดยเฉพาะในสนามแข่ง วอลเลย์บอลทำให้เราเป็นทีมเดียวกัน

รู้สึกยังไงที่ไม่ได้กลับไปเข้าแคมป์ทีมชาติอีก?
ก็ยังมีความรู้สึกนึกถึงความหลังอยู่นะ การเล่นทีมชาติถือเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดสำหรับนักกีฬา มันทำให้ฉันมีความสุขมาตลอด การเล่นทีมยถึงการสร้างประวัติศาสตร์ให้กับตัวนักกีฬาเอง แต่ในตอนนี้มันคงไม่ยุติธรรมนักถ้าฉันไม่เปิดโอกาสให้รุ่นน้องที่มีความสามารถบ้าง แต่แน่นอนว่าฉันยังมีความรู้สึกอยากกลับไปอยู่

คุณมีอะไรที่อยากฝากบอกเด็กสาวรุ่นใหม่ที่อยากเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลบ้าง?
สำหรับเด็กสาวที่อยากเข้ามาสู่วงการนี้ ฉันอยากเตือน อย่าคิดว่ามันจะง่ายดาย พยายามมุ่งหน้าไปสู่จุดสูงสุดอยู่ตลอดเวลา เพราะว่าโอกาสจะเข้ามาในช่วงเวลาไหนก็ไม่รู้ และเมื่อมันเข้ามา เตรียมตัวที่จะคว้ามันให้ดี

จากผู้แปล : นึกไม่ออกว่าแมตช์ไหน เธอโหดสุด เท่าที่นึกออกคือ โอลิมปิกระหว่างอิตาลีกับญี่ปุ่นนี่แหละ โดยส่วนตัวชอบเวลาเธอวิ่งไหลหลังนี่น่ากลัวสุดๆ ใครมีเด็ดๆมาแชร์กันบ้างนะครับ